Gdy czyścisz winyle, sprawdź, czy płyn naprawdę jest potrzebny

Zacznij od ustalenia, jaki nacisk jest zalecany dla twojej wkładki. Jeśli nie masz instrukcji, poszukaj oznaczenia na obudowie lub sprawdź dane modelu. Producenci często podają zakres, na przykład 1,8–2,2 g, a nie jedną liczbę. Wtedy najlepiej ustawić środek widełek i dopiero później korygować odsłuchem. Do pomiaru potrzebna jest waga gramofonowa – elektroniczna lub mechaniczna. Waga kuchenna się nie nada, bo mierzy zbyt grubo.

Przygotuj dwie miękkie ściereczki z mikrofibry, jedną do mycia, drugą do osuszania. Do tego płyn: najlepiej sprawdza się woda destylowana lub demineralizowana z niewielkim dodatkiem łagodnego detergentu bez dodatków zapachowych i nawilżających. Zwykła kranówka ma minerały, które same z siebie tworzą zacieki, więc jeśli nie masz dostępu do wody destylowanej, In case you loved this information and you would want to receive more details regarding Wiki.Drawnet.Net generously visit our own internet site. użyj jej jak najmniej i natychmiast osuszaj płytę. Nie stosuj płynów do naczyń z balsamami ani alkoholu izopropylowego w wysokim stężeniu na starych, zmęczonych płytach, bo mogą uszkodzić powierzchnię.

Do najczęstszych błędów należy używanie płynu do szyb i środków z alkoholem. Alkohol może zmatowić niektóre tłoczenia i uszkodzić etykiety. Drugi błąd to zbyt duża ilość wody. Jeśli woda dostanie się pod etykietę, papier odklei się i płyta straci wartość. Nie susz winyla ręcznikiem papierowym, bo zostawia włókna i rysy. Nie myj płyt w zmywarce ani pod bieżącą wodą. Nie odkładaj mokrej płyty na talerz, bo wilgoć wejdzie w igłę i w mechanizm ramienia.

Płyn do mycia winyli nie jest świętym Graalem. W wielu przypadkach wystarczy woda destylowana i miękkie, niestrzępiące się ściereczki. Specjalistyczne preparaty przydają się głównie wtedy, gdy płyta ma tłuste zabrudzenia, ślady palców albo pozostałości po starych środkach czyszczących. Jeśli kupujesz używane winyle hurtowo, warto mieć pod ręką jeden sprawdzony płyn, ale nie musi to być produkt z górnej półki.

Winyl to tworzywo, które zbiera kurz, tłuszcz z palców i resztki papieru z okładek. Suche szczotki usuwają tylko luźne zanieczyszczenia. Osad w rowkach zostaje i słychać go jako trzaski oraz szum. Czyszczenie na mokro rozpuszcza zabrudzenia i pozwala je wypłukać, zanim igła w nie wjedzie.

Zacieki na płytach winylowych powstają prawie zawsze z tego samego powodu: woda z rozpuszczonymi w niej zanieczyszczeniami wysycha na powierzchni rowka, a wraz z nią osadzają się minerały i resztki środka myjącego. Dlatego najważniejsza zasada brzmi: nie pozwól wodzie wyschnąć samoczynnie. Każda kropla, która odparowuje na płycie, zostawia ślad. Jeśli to zrozumiesz, reszta czynności staje się logiczna i prosta.

Jeśli mimo wszystko zobaczysz ślad po wyschnięciu, nie szoruj go na sucho. Zwilż go ponownie wodą destylowaną i od razu zbierz suchą ściereczką. Przy uporczywych zaciekach powtórz cały proces, ale z mniejszą ilością płynu i częstszą wymianą ściereczek. Pamiętaj, że nowa płyta nie wymaga mycia przed pierwszym odtworzeniem — producent zwykle zostawia na niej fabryczny środek poślizgowy, który znika po kilku odtworzeniach. Mycie jej na siłę to proszenie się o zacieki.

Szczotka antystatyczna wygląda niewinnie: kilka miękkich włókien na plastikowym uchwycie. Problem w tym, że większość osób używa jej tak, jakby to była zwykła szczotka do kurzu, a potem dziwi się, że płyta trzeszczy bardziej niż przed czyszczeniem. Wina leży nie w sprzęcie, tylko w sposobie pracy. Jeśli przechowywanie w małym mieszkaniułókna zostaną naładowane ładunkiem o tym samym znaku co płyta, zamiast zbierać kurz, będą go rozprowadzać i przyciągać nowe zanieczyszczenia z powietrza.

Po umyciu sprawdź igłę i stan wkładki. Brudna igła natychmiast zabrudzi świeżo umytą płytę. Jeśli remont łazienki krok po kroku czyszczeniu nadal słyszysz trzaski, problem może leżeć w zużytej igle, złym nacisku albo wadliwym tłoczeniu. Mokre czyszczenie nie naprawi rys, ale usuwa to, co da się usunąć. Warto powtarzać je co kilka odsłuchań, zwłaszcza gdy płyta pochodzi z second-handu.

Napęd, ramię i wkładka — co naprawdę decyduje W tym przedziale cenowym szukaj przede wszystkim napędu paskowego z regulacją obrotów. Napęd bezpośredni za te pieniądze oznacza zwykle silnik generujący drgania przenoszone na płytę. Ramię powinno mieć możliwość regulacji siły nacisku i antyskatingu — bez tego nie ustawisz prawidłowo wkładki, a źle ustawiona igła niszczy rowki. Sprawdź, czy ramię ma standardowy montaż wkładki typu półcalowego. To daje możliwość wymiany na lepszą, gdy podstawowa się zużyje.

Kontroluj nacisk co kilka tygodni, szczególnie gdy często przekładasz ramię lub przewozisz gramofon. Warto też zapisać sobie wartość, która daje najlepszy efekt – to ułatwia powrót do ustawień po przypadkowym przestawieniu przeciwwagi. Pamiętaj, że igła zużywa się niezależnie od nacisku, więc nawet idealnie ustawiona wartość nie zastąpi wymiany ostrza po przekroczeniu zalecanego przebiegu.